Eén van de manieren waarop Jacqueline Stolk met jongeren in contact komt, is het werken op een theebus in de uitgaanscentra van Villach en Klagenfurt. Bij deze evangelisatiemethode worden jongeren uit de jonge kerk van Oostenrijk ingezet.

Zoals zoveel succesvolle zendingsactiviteiten, was het concept heel simpel.

Jongeren uit de Zuid-Oostenrijkse steden Klagenfurt en Villach vinden het net als andere West-Europese jongeren leuk om uit te gaan en gezellig kroegen te bezoeken. Vooral op vrijdag- en zaterdagavond. De drie kleine Oostenrijkse kerken in het gebied met elk zo’n 20 tot 60 gelovigen vonden deze concentratie van jonge mensen een uitstekende gelegenheid voor een ontmoeting. Deze kerken worden ondersteund door zendingsorganisatie ECM.

Examen

Deze kleine Oostenrijkse kerken stelden in 1999 een oude, tot mobiele koffiebar verbouwde bus ter beschikking. De bus was heel geschikt als ontmoetingsplek voor jongeren en dus kon het plan worden gerealiseerd. Jongeren komen sindsdien regelmatig in de late nacht om op een veilige, gastvrije plek te chillen met een warm drankje. En de bus geeft hen een kans om met christenen van hun eigen leeftijd te praten over vrienden, examens, relaties en vaak ook over het evangelie.

Deze activiteit kwam in gevaar, toen de 34 jaar oude bus dit jaar afgekeurd werd door de Oostenrijkse RDW. De reparaties en het onderhoud waren te duur om de bus te blijven gebruiken en de toekomst van deze belangrijke activiteit werd onzeker. Totdat ECM en de Oostenrijkse kerken samen ongeveer € 10.000 inzamelden om een nieuw voertuig te kopen, die dit voorjaar kon worden ingezet.

ECM-werker Jacqueline Stolk, uitgezonden door de Vergadering van Gelovigen in Amsterdam, werkt in Feldkirchen, een plaats in de regio. Jacqueline zegt: “We waren heel erg blij dat dit geld zo snel is ingezameld en dat deze belangrijke bediening voortgezet kan worden. De theebus is één van de weinige evangelisatieactiviteiten onder een generatie jonge mensen die, hoewel ze in het algemeen geïnteresseerd zijn in geestelijke zaken, geen werkelijk begrip hebben van het christelijk geloof".

De theebus heeft nog een functie. Het laat in het klein zien hoe de Oostenrijkse kerk naar volwassenheid wordt geleid. Gedeeltelijk wordt dat gerealiseerd door jonge christenen in te zetten in evangelisatie. Ze worden door omgang met praktische en geestelijke noden van hun vrienden op een uitstekende manier getraind in het dienen van anderen en het delen van het Evangelie. En door deze jonge mensen mee te laten werken en verantwoordelijkheden te geven, leren ze ook belangrijke leiderschapsvaardigheden.

Dit is van groot belang voor de jonge Oostenrijkse kerk die serieuze problemen heeft aan te pakken in de groei naar volwassenheid en zelfstandigheid. ECM stimuleert haar werkers om zichzelf letterlijk uit hun bediening te werken. Want gemeenten stichten, hoewel een belangrijke activiteit, is in zichzelf niet genoeg. De taak van werkers als Jacqueline Stolk is om de leden van deze kerken aan te moedigen en te ondersteunen, zodat ze in de komende decennia verantwoordelijkheid nemen om de kerk te leiden en nieuwe kerken te stichten.

Dat klinkt prachtig, maar het proces verloopt vooral in Oostenrijk erg langzaam vanwege een aantal specifieke sociale en culturele redenen. Helaas zijn weinig Oostenrijkse volwassenen in hun dertiger, veertiger en vijftiger jaren - normaal de machinekamer van een gemeente - bereid om fulltime christelijk werk te doen. Dit komt door praktische, financiële en sociale redenen zoals het bouwen van een huis, hypotheekverplichtingen, de wens om een erkende en zekere carrière te hebben met de juiste kwalificaties, familiedruk en een diepgewortelde afkeer om te worden gezien als de leidersfiguur.

Dat is slecht nieuws voor de kerk. Deze Oostenrijkers neigen ertoe kwalificaties en financiële zekerheid belangrijker te vinden dan mensen in andere delen van Europa. Daarbij blijft het op allerlei manieren een tamelijk traditionele maatschappij, waardoor het moeilijk is om uit bestaande patronen te breken en bijvoorbeeld een Bijbelschool te volgen om te leven uit geloof en van giften van anderen. Een Bijbelschool levert hun geen nationaal erkende kwalificaties op.

De oplossing van de werkers van ECM in dat gebied is om een generatie over te slaan. Jacqueline zegt: "Onze taak is om jonge christenen te vinden, trainen en mobiliseren voor een bediening in Oostenrijk. Jonge Oostenrijkse christenen zijn veel opener en gewilliger om buiten de bestaande sociale normen te stappen dan de generatie van hun ouders. We willen daarom dat ze Gods roeping voor hun levens ontdekken en beantwoorden. En we hopen dat dit voor velen van hen ook inhoudt dat ze leiderschapsposities innemen in de plaatselijke kerk."

Hiervoor gebruiken ze o.a. de ‘Jung Leaders Training’, een leiderschapsprogramma voor jongeren. Het is verbonden aan de ‘Freie evangelikale Gemeinde’ (FeG), een verband van Evangelische Kerken in Oostenrijk waar ook Jacqueline bij betrokken is in Karintië. De driejarige cursus richt zich op Bijbelse principes van leiderschap en karakterontwikkeling. Deelnemers moeten dienen in een verantwoordelijkheidsgebied in hun plaatselijke kerk en iedereen heeft een coach met wie ze het cursusmateriaal en hun bediening bespreken.

Ook daarom is de Theebus (of 'bus van God' zoals hij inmiddels in het pub- en clubcircuit heet) zo belangrijk. Jacqueline zegt: "Veel jongeren in Klagenfurt en Villach komen regelmatig naar de bus. Dit stelt ons en vooral jonge Oostenrijkse christenen in staat om relaties op te bouwen en om onze zorg en de relevantie van het Evangelie in onze levens te laten zien".

"Maar dat is niet het enige voordeel. We zien al onze buswerkers en degenen die betrokken zijn in andere belangrijke bedieningen als potentiële kerkleiders van de toekomst. Als ze meer leren over praktische evangelisatie en dienstbaarheid dan zijn ze, daarvan zijn we overtuigd, zich langzaam maar zeker aan het ontwikkelen tot de plaatselijke leiders die de Oostenrijkse kerk zo zeer nodig heeft als ze wil groeien. De Theebus, dat mag legitiem worden gezegd, is maar een paar stappen verwijderd van het doel van de reis: een volwassen kerk in Oostenrijk".